Ülke olarak gururluyuz, sevinçliyiz. Sultanlarımız sonunda ABD'nin Arlington şehrinde düzenlenen FIVB Milletler Kupası sekizli finallerinde 'dünyanın en iyisi' olarak tacını giymeyi başardı. Malzemecisinden masörüne, oyuncusundan staffına kim varsa çok istiyorduk bu şampiyonluğu. Hakkımızdı çünkü; daha önce de bir kaç deneyip son dakikada kıyısından dönmüştük anlamı büyük kupanın. Şükürler olsun ki; sonunda başardık. Artık 'tereddütsüz, tartışmasız, ama'sız dünyanın en iyi kadın voleybol takımıyız. En iyisi olduğumuzu da; karşımıza bizi durdurmak için çıkan her rakibi eze eze yenerek kanıtladık. An itibariyle voleybol tarihine adımız altın harflerle yazılı. Türkiye '2022- 2023 sezonu VNL / FIVB Milletler Ligi Şampiyonu' Statüsünde 'Milletler Ligi' yazıyorsa da; aslında küçük bir dünya şampiyonası gibi bu organizasyon. Kadın voleybolunun en güçlü ülkeleriyle, en dominant oyuncuları bu platformda boy gösteriyorlar. ABD, İtalya, Brezilya, Çin, Sırbistan, Japonya, Güney Kore, Kanada, Tayland ve diğerleri. Özetlersek; birbirinden güçlü ve dişli 16 takım arasından sıyrılarak, bu başarıyı kucaklamak için ne söylense, ne yazılsa azdır. Bugün sabaha karşı saat 01.30'da Türkiye ile Çin arasında oynanan o büyük finali inanıyorum ki milyonlarca sporsever ekranları başında uykularından fedakarlık ederek ve büyük bir heyecan içinde izlemiştir. Ağlamışsınızdır muhtemelen; Belki boğazınız düğüm düğüm olmuş bir şekilde ve gecenin bir yarısında avuçlarınız patlarcasına alkışladığınızı da düşünüyorum. Başarıda emeği geçen her bireyi tek tek kutluyorum. En başta özellikle kadın voleybolunu Türkiye'nin en sevilen ve izlenen sporlarından birisi haline getirmeyi başaran çalışkan ve üretken federasyon başkanı Mehmet Akif Üstündağ'ı. Büyüğünden küçüğüne sporcularımızın hepsini, kulüplerimizi, ailelerini... Adım adım ilerlerken 'yolun sonunun şampiyonluk' olacağı bilinciyle umutlarını hiç yitirmeyen kadınlarımız; tarihinin en ağır ekonomik sorunlarından birisiyle boğuşmaktan bitap düşmüş güzel ülkemin insanlarına güneş gibi doğarak moral verdiler ya; işte o her şeye değdi. Kadınlar voleybolunun zirvesine oturmak çok farklı bir duygu. En tepede olmanın keyfiyle aşağılara bakarken;bir zamanlar yürüdüğünüz patikalarda önünüze engel çıkartan o dikenli çalılar bir film şeridi gibi geçip giriyor gözlerinizin önünden. Fantezilerle de yüklüydü finalin sonu. Giovanni Guidetti ile başlayan maceralı yolculuğun, bir başka İtalyan Daniele Santarelli ile 'Erik dalı' şarkısı eşliğinde doyumsuz bir resitale dönüştüğü o dakikaları kimse  kolay kolay unutamayacaktır. Santarelli sadece kenardan oyuncularına hükmederken değil, kısa sürede öğrendiği bize özgü kıvrak figürleriyle de sıra dışı bir insan portresi çizdi bu sabaha karşı. Sultanlar; Siz sadece Türk kadın voleybolunun makus talihini değiştirmekle kalmadınız; Atatürk'ün kızları olarak; buldukları en küçük fırsatta mayo giymiş bir şekilde ve baldırı çıplak olarak (!) spor yapmanın günah olduğuna vurgu yapan haşemali cemaatleri de dize getirdiniz!..